ترسیدن و معمولی شدن

پیش نوشت: این متن انسجام نداره. بیشتر برای خالی کردن ذهنم نوشته شده. احتمالن خوندنش برای شما فایده ای نداشته باشه.

اخیرن نمی تونم متمرکز شم. بخشی از این ماجرا ناشی از یک تصمیم از سرِ ترسه. مثل خیلی از تصمیم های دیگه ای که گرفتم. ورست کیس فکر کردم! با این که معتقد نیستم همیشه بدترین حالت ها رو در نظر گرفتن کار بدی باشه ولی معتقدم باید به ندرت صورت پذیره و در شرایط خیلی خیلی ضروری. اصلن یکی از شاخصه های  معمولی بودن، “ترسیدنِ همیشگی” از رخ دادنِ اتفاقات خارج از کنترل و آماده کردن همه جوره خودمون برای مقابله با اون هاست. ترسیدن جلوی انتحاری عمل کردن ما رو می گیره.

ترسیدن باعث می شه هروقت از کامفورت زون مون اومدیم بیرون و در رو بستیم، کلید رو هم برداریم که بتونیم بعدن دوباره برگردیم. (برخلاف آدم های متمایز که در رو می بندن و کلید رو هم همونجا جا می زارن.)

ترسیدن باعث می شه هیچ وقت جاهای ناشناخته رو کشف نکنیم.

ترسیدن باعث میشه پل های پشت سرمون رو خراب نکنیم و همیشه یه راهی برای برگشت بزاریم و نهایتن به هیچ جایی نرسیم.

ترسیدن باعث می شه تا آخرین لحظه موازی کلی چیز رو جلو ببریم و خیلی خیلی غیربهینه از منابع در دسترس استفاده کنیم.

ترسیدن باعث می شه تو کلی گروه ناخواسته عضویت داشته باشیم مبدا اینکه فایده اندک احتمالی رو از دست بدیم.

همه ی این ترسیدن ها باعث میشه معمولی تر از معمولی بشیم. هیچی نشیم. به هیچ جا نرسیم. دائمن بین خواسته های خودمون و انتظار دیگران سوئیچ کنیم.

من فکر می کنم باید پل های پشت سرمون رو خراب کنیم. به خودمون در هر شرایطی اعتماد داشته باشیم. نباید فکر کنیم که برای فلان کار باید چه توضیحی برای بقیه داشته باشیم. نباید خودمون رو مقایسه کنیم. نباید با این کار به خودمون توهین کنیم.

نباید محاسبه گر باشیم یعنی وقتی یه اتفاقی افتاد که تقریبن مطمئنیم از دست ما خارج بوده نباید بشینیم حساب کنیم که اگه چی رو عوض می کردیم می تونستیم نتیجه رو تغییر بدیم وقتی دیگه همه چیز اتفاق افتاده یا از طرف دیگه، نباید بترسیم اگه تا اینجا اومدیم دلیل منطقی ای میشه که ادامه اش رو هم بریم. نباید بترسیم از شروع کردن کارهایی که ارتباطی با کارهای تاکنون انجام شده ندارن.

وقتی  تصمیم هامون برگشت ناپذیرن نباید به برگشتشون فکر کنیم. نباید خودمون رو تو اون یکی تصمیم تصور کنیم.

و از سرگرم کردن خودمان برای مواجهه نشدن با ترس ها به شدت بپرهیزیم.

 پی نوشت: تصویر از Gurbaksh Chahal هست تحت عنوان Fear is just an Illusion.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*

code